Hipoterapia

                                                                      Źródło : www. gazetakolobrzeska.pl

Hipoterapia to jedna z metod rehabilitacji osób niepełnosprawnych, której „współterapeutą” jest KOŃ to dzięki jego obecności ta metoda jest niezwykła i wyjątkowa, która daje niesamowite efekty i niespotykane w innych terapiach możliwości

Dzięki hipoterapii następuje :

·         Poprawa równowagi i reakcji obronnych

·         Powiększenie możliwość lokomocyjnych

·         Stymulacja rozwoju psychoruchowego :

o    poprawa koordynacji wzrokowo ruchowej, orientacji przestrzennej oraz rozeznania w schemacie własnego ciała,

o    zwiększenie możliwości koncentracji uwagi i utrzymania zorganizowanej aktywności,

o    zwiększenie motywacji do wykonywania ćwiczeń,

o    rozwijanie samodzielności,

·         Zwiększenie poczucia własnej wartości,

·         Relaksacja i osłabienie reakcji nerwicowych.

Hipoterapia może mieć  różne formy:

• Terapia ruchem konia- pacjent nie wykonuje żadnych ćwiczeń, poddawany jest całkowicie ruchowi konia

• Fizjoterapia na koniu- poza terapeutycznym oddziaływaniem ruchu

  konia wykonywana jest gimnastyka lecznicza na koniu, prowadzona

  przez fizjoterapeutę:

a) model neurofizjologiczny- najważniejsza jest prawidłowa

pozycja siedząca i prawidłowy ruch

b) model funkcjonalny- gdzie najważniejsza jest funkcja a na

drugim planie postrzeganie prawidłowej pozycji i ruchu;

• Terapia kontaktem z koniem – której istotą jest emocjonalny kontakt

  pacjenta z koniem, sytuacja gdzie pacjent tylko przebywa z koniem,

  nie musi nawet na nim siedzieć.

• Psychopedagogiczna jazda konna i woltyżerka- zespół działań

  podejmowanych w celu usprawnienia intelektualnego, poznawczego,

  emocjonalnego i fizycznego.

Podajemy fragment wywiadu z Barbarą Gąsiorowska, pedagogiem i hipnoterapeuta współautorką książki "Psychopedagogiczne aspekty hipoterapii dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie", pracownicą Fundacji Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Hipoterapia w Warszawie, udzielonego dla Joanny Walczyk.

B.G.: Pracuję głównie z małymi dziećmi w wieku od 3 do 7 lat z niepełnosprawnością intelektualną lub autyzmem. Niewątpliwie najmilszy w mojej pracy jest moment, kiedy pomimo swoich ograniczeń, mały pacjent całym sobą pokazuje zadowolenie z jazdy na koniu, gdy widzę, że zaczyna nawiązywać kontakt z nim oraz ze mną i sprawia mu to olbrzymią frajdę. Obserwowanie, jak z zajęć na zajęcia robi postępy daje naprawdę dużą satysfakcję.

Ekorodzice.pl: Leczenie za pomocą hipoterapii, jakich schorzeń z Pani doświadczenia daje najlepsze efekty?

B.G.: Wydaje mi się, że zupełnie nie zależy to od rodzaju schorzenia. Raczej od całego procesu terapeutycznego, w jakim funkcjonuje dziecko i którego tylko jednym z ogniw jest hipoterapia. Na pewno jest to jednak taka forma, która może pomoc każdemu pacjentowi w zbudowaniu motywacji do kontaktu, budzeniu ciekawości poznawczej niezbędnej do świadomego działania. Codziennie spotykam się z małymi cudami, które może nie są szczególnie spektakularne, natomiast biorąc pod uwagę stan naszych podopiecznych czasem są dla nich milowym krokiem w rozwoju. Zawsze staram się trzymać zasady, że każdego terapeutę obowiązuje "optymizm pedagogiczny". Każe on wierzyć, że nasz pacjent jest w stanie osiągnąć optymalny dla siebie stan rozwoju.₁

1.Barbara Gąsiorowska: Wszystko zrodziło się z pasji Rozmowę przepr. Joanna Walczyk . [ online ] Dostęny w Internecie. < www.ekorodzice.pl>
2.Heipertz- Hengst Christine: ,, Jazda konna dla osób niepełnosprawnych”, Warszawa, PWRiL 1997